Nieuw-Zeeland Blog

Florian (Didi, genoemd in verwijzing naar zijn achternaam), een opleiding als architect en voormalig klasgenoot van Jere op reis was in Thailand met zijn medestudenten Olli. De twee hadden bestudeerd het deel van het land, de lift hebben we voor onze volgende reis naar Thailand: De Zuid-, de eilanden, de prachtige stranden. Maar omdat het is net gebeurd en ze wilde nog steeds om naar een ander deel van Thailand weet, zij besloten, voor ons en hun laatste dagen in Thailand te bezoeken voordat ik terug naar Bangkok, bij ons. En opeens waren ze in onze lobby van het hotel. Natuurlijk niet geheel onverwacht, Maar een of andere manier men niet zo zeer waar, totdat ze daadwerkelijk te zien. Dus waarschijnlijk is het onze ouders op het moment. Lees meer…

Lange tijd hebben we nagedacht over, waar we willen de aandacht vestigen op dit interessante vintage. Zo lang, dat we niet voor twee dagen, waar het op onze manier. Verschillende eisen moest worden voldaan. We wilden echt de zee, in een mooi hotel, maar niet toeristisch, en geen seks toeristisch gebied. Het zuiden van Thailand met zijn beroemde eilanden, die door Hollywood-films als "The Beach" en "James Bond" is uitgegroeid tot favoriete bestemmingen van de toeristen, trok ons vanwege de mooie stranden en een vlotte communicatie in het veld. Wat we wel, de plek naast de verhoogde prijzen van de doelgroep gehouden, was uit Bangkok, wederom zeer lange weg te gaan is er. We waren op zoek naar naar Bangkok aan de Golf van Thailand voor een plaats, maar hier zijn vol van sekstoerisme, zodat onze gids afgeraden. Een klein stukje ten zuiden maar we vonden een klein eiland: Ko Sichang. Lees meer…

Niet tevreden met onze ervaring drang, na het raften en kookles, gebruikten we de laatste dag in Chiang Mai, om eindelijk eens te kijken naar de stad. De vorige avond hadden we een beetje inzicht, toen we een bezoek aan de beroemde avondmarkt. Dan op een ongelooflijke afstand weg, in verschillende zijstraten, in multi-verhaal gebouwen en een groot plein waarop talloze kraampjes. Er is alles, wat men zou kunnen denken. Van de "pothead Pants" (wijde broek met een zeer laag kruis voor bindende), op T-shirts (soms met nazi-symbolen), Haar clips van kauwgom papier, "Real" watch, Lederwaren om massa Bishins Massage (in rij en gelid, 40 Toeristen genieten van een massage op de vierkante meter) Tang en behandelingen (het houdt benen en voeten in het zwembad en eten de oude huidcellen van een). En natuurlijk is er eten was overal in Thailand alomtegenwoordige. Voor een, was ik geneigd, veel dingen om te kopen, aan de andere kant van mij uit de overweldigende diversiteit en de soms slechte kwaliteit van het zichtbaar. Op het einde was het gewoon een rots en een handbagage koffer. Lees meer…

Hoewel we officieel een jaar toegepast voor verlof: We waren echt vroeg op vaak genoeg. Dit is ook weer op deze dag. Echter, wat we verwacht: Een dag alles over eten, En wie al weet een beetje, wie weet, springen we uit bed vroeg voor dit altijd.

Vers hersteld van de vorige dag en dankzij onze rafting gids, het meest van het werk zelf heeft gemaakt, zonder spieren Karter, we waren als verse bieslook uur in de ochtend om negen uur in de rieten stoelen in de voorkant van ons hotel in onze straat met de vele leuke kleine winkeltjes. De dag was warm weer, maar niet te heet, uitstekende weersomstandigheden, die heerst in Thailand, volgens reisgids waarschijnlijk pas rond dit seizoen. Voorheen hadden we een heerlijk ontbijt voor een bedrag van € at ik roerei en croissants, wat we zouden moeten later spijt van. Lees meer…

Voor een kleine vergoeding mochten we tot in de middag in ons hotel verblijf in Ubon. We gingen voor de lunch nog een laatste keer aan de kraampjes op de weg, waarvan ongeveer twee gedurende de dag met soep al. In de middag hebben we weer de schouders onze rugzakken en wachtte tot de volgende mini-bus op de hoofdweg. De travestiet op de Fruit kraam verkocht me nog beknelling zak van watermeloen, kant-en-cut, en daar gingen we richting het busstation. Het station had ons geleerd onze twee leiders van de dag voor dus we wisten, toen moesten we de bal op de Busdecke push.

In een informatiesysteem vertelde ons het aantal van de schakelaar, waar we moeten wachten. Er waren, zoals op het vliegveld een paar rijen stoelen voor het wachten en een loopband voor de zaak. De loopband is ongeveer vijf meter lang en bijna zijn koffers te pakken op het, Het liep langs en door de deur, waar het vandaan kwam rechtstreeks uit. Wat is de vijfde ding dat is voor de meter niet, Ik weet het niet. We klommen, typisch Duitse, eerst in de bus, werd geroepen om deze. Eerst werden we verrast door het been van de zetels. Tijdens de nacht, maar we mogen niet vergeten, dat de bus reizen is nog steeds ongemakkelijk bij de reis vormen. We maakten ons comfortabel en dan eerst uitgeprobeerd de stoel massage: Een soort van luchtkussen, gelegen in het bekkengebied en weer langzaam opgeblazen. Op de platte schermen op de voorste wand van de bus liep Thaise muziek video's, dat kan behoorlijk cheesy en raar. Helaas was er geen stopcontact, dus ik kon alleen-lezen zo lang, als de batterij was in mijn computer. Toen was het ook snel donker en Jere begon relatief vroeg, naast mij te slapen. De zon aan de horizon leek te zijn enorm, en na een tijdje merkte ik, Wat was er zo verschillend van de foto: De lucht van kleur veranderd bijna roodachtige of oranje. Zo, de zon is de enige schaduw van rood op blauw-grijze hemel. Ik had nog nooit eerder gezien, maar ergens heb ik verbonden met het beeld al in Azië. Lees meer…

Als onze verkoudheid hebben onze hele planning war, zou ons vertrek uit de stad van lotussen worden (Ubon = lotus; = Ratchathani City) viel precies op mijn verjaardag. We besloten, nog een dag tot een langer verblijf, niet te vieren op de bus moet. Aangezien het zaterdag was, hadden we al eerder aangenomen door sommige van onze cursisten, omdat gedurende het weekend in het Engels kamp ging voor de kinderen. Oz moest ook naar zijn huis naar de Cambodjaanse grens, omdat er onrust over de omstreden tempel (World Heritage, waarrond Thailand en Cambodja vechten; hij moet eingestüzt door de uitwisseling van brand nu.) waren gebroken. We aten samen in de nacht markt nog een laatste keer en het vertrek was weer moeilijk. Uma en haar vriendin Samantha (als de Taiwanesinnen sommige Thais Engels namen te geven, buitenlanders, zodat zij zich kunnen herinneren betere) ons beloofd, dat ze zou voorbereiden ter ere van mijn verjaardag en om u te bedanken voor onze natuurlijk een rondleiding door de stad. Lees meer…

Voor alle fans van onze Vans: U kunt vanaf nu op weg naar blog Mona en Tobi's op http://monatobi.blogspot.com/ volgen. Het grappige: De twee hadden al gevraagd onze verkoopafdeling via e-mail ons. In die tijd paste niet in de tijd met de komst van de twee. Nadat ze hadden gezien het busje, maar in Nieuw-Zeeland en praat met de voormalige eigenaren van Boaz en Bianca, ze konden de verleiding niet weerstaan en hebben toegang tot.

S net een sieraad, de Kleine!
Gefeliciteerd met uw aankoop en veel mooie indrukken van de reis!

De onbekende omgeven ons, maar we hadden nu helpers, ingevoerd om ons een beetje in de Thailkultur. In de namiddag van onze aankomst dag dat we elkaar weer op de universiteit voor onze eerste workshop cursus. We moesten 16 Klok afspraak, maar de VN-gelijk met de tijd flexibel waren in Thailand met. Na een uur van twijfel, of we waren op de juiste plaats op het juiste moment, kwamen de eerste twee meisjes benaderde ons en stelden zich. Ze informeerde ons over het, dat de anderen zou spoedig komen, zodat we nog niet begonnen met de workshop, maar we voor het eerst ontmoet. Na een tijdje de overvolle tafel onder de bomen en we hadden een kleine ronde van zeven studenten van de dag. Om een goede start en een project van de week, introduceerden wij u naar onze blog systeem, op de zeer rechtsonder-Blog, maar ook van de ECC-based blog. Wij hielpen hen, hun eigen gratis blog te starten. Lees meer…

Aandacht: Dit is veruit de langste artikel. Claudi dronk koffie voor het schrijven van. Dus neem dit keer een beetje meer tijd

Man, Ik was opgewonden in de laatste paar dagen, voordat u gaat naar Thailand. In onze hele jaar zal waarschijnlijk de meest ongewone tijd. De betere, dat wij, althans voor de eerste week een punt had! Aan de kant hadden we HelpX Naast onze familie in Australië eens keek naar buiten voor de lol tatsächlicht Thailand en vond een non-profit organisatie, hulpverleners in Thailand op zoek naar. We hebben nog steeds ingeschreven in Nieuw-Zeeland, gechat met Skype in Australië met elkaar en goed voor, dat we de eerste week te nemen in Thailand naar Ubon Ratchathani, om de studenten daar te helpen met hun media werken.
Pip reed ons naar het vliegveld en we namen afscheid met omhelzingen elkaar zeer solide! Wij zijn ervan overtuigd, hen door het einde van dit jaar weer te zien in Duitsland en hoop, dat maakt ze nog verder goede ervaringen met hun helpers. Lees meer…

Couch Potato – De krant voor een verblijf in het buitenland heeft een artikel van Claudia en mij (maar meer van Claudi) herdrukt. Je kunt dit controleren gedownload als een PDF-bestand, namelijk hier.

Dank u voor het afdrukken!